پیکان وانت

پیکان وانت یکی از ماندگارترین و کاربردی‌ترین گونه‌های خانواده پیکان بود که با هدف حمل بار سبک، استفاده‌های خدماتی، فروشگاهی و مشاغل روزمره طراحی شد. این مدل از نظر ساختار فنی، بر پایه پیکان سواری شکل گرفت، اما در بخش عقب به‌جای کابین کامل سدان، از اتاق بار استفاده می‌کرد و همین موضوع آن را به یکی از مهم‌ترین خودروهای کار در ایران تبدیل کرد. پیکان وانت به‌خاطر سادگی ساخت، استهلاک نسبتاً قابل‌کنترل، دسترسی آسان به قطعات و توان سرویس‌پذیری بالا، برای سال‌ها انتخاب اصلی بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک و رانندگان بار سبک بود.

در نسل‌های ابتدایی، پیکان وانت با چراغ‌های گرد جلو شناخته می‌شد و ظاهر آن شباهت بیشتری به نمونه‌های قدیمی پیکان داشت. بعدها، با تغییر چهره پیکان سواری و ورود نمای معروف به چراغ بنزی، ظاهر وانت نیز به همان سبک نزدیک شد. این خودرو در سال‌های پایانی با نام باردو نیز شناخته شد و تا مدت‌ها پس از توقف تولید سدان پیکان، همچنان روی خط تولید باقی ماند. از مهم‌ترین ویژگی‌های ظاهری آن می‌توان به داشبورد ساده‌تر، تایرهای با دیواره بلند و عرض کمتر، و اتاق بار کاربردی اشاره کرد. پیکان وانت بیش از آن‌که یک خودروی راحتی باشد، یک وسیله کار بود؛ خودرویی که در حافظه جمعی بازار، مغازه‌دارها، باربری‌های سبک و خدمات شهری جایگاه ویژه‌ای دارد.

ویژگی شاخص: کاربردی‌ترین عضو خانواده پیکان و ماندگارترین نسخه تولیدی آن.