پیکان تاکسی

پیکان تاکسی نسخه‌ای از این خودرو بود که به‌طور خاص برای ناوگان حمل‌ونقل عمومی و استفاده روزانه سنگین درون‌شهری در نظر گرفته شده بود. در دوره‌ای که تاکسی نقش بسیار مهمی در جابه‌جایی عمومی داشت، پیکان به دلیل سادگی، در دسترس بودن قطعات، قابلیت تعمیر آسان و دوام مناسب، به یکی از مهم‌ترین گزینه‌های این ناوگان تبدیل شد. پیکان تاکسی معمولاً از نظر ساختار کلی به نسخه‌های سواری نزدیک بود، اما در انتخاب رنگ، نحوه کاربری و گاهی بعضی تنظیمات، ماهیت خدماتی آن کاملاً مشخص بود.

در توصیف‌های رسمی آن دوره، روی این موضوع تأکید می‌شد که تاکسی باید کم‌خرج، قابل‌اعتماد، راحت برای مسافر و خستگی‌ناپذیر برای کار طولانی روزانه باشد. همین نگاه باعث شد پیکان تاکسی بیشتر به‌عنوان یک خودروی کاریِ جان‌سخت دیده شود تا یک سدان صرفاً خانوادگی. در بسیاری از شهرها، این نسخه با رنگ‌های مشخص تاکسیرانی شناخته می‌شد و برای سال‌ها بخشی جدایی‌ناپذیر از چهره شهری ایران بود. پیکان تاکسی فقط یک مدل خودرو نبود؛ بخشی از حافظه اجتماعی مردم از خیابان، سفر درون‌شهری و تاکسی‌های قدیمی ایران بود.

ویژگی شاخص: نسخه خدماتی و ناوگانی پیکان برای کار مداوم شهری و حمل‌ونقل عمومی.